Bangkok's madness

Toen we die avond na een serie vluchten eindelijk weer in Bangkok aankwamen moesten we nog opzoek naar ons hostel. Ik had maanden geleden al een kamer geboekt ergens in de khao san road maar ik had eigenlijk nooit gekeken waar precies. Nadat we op het nippertje de laatste trein vanaf het vliegveld hadden gehaald namen we vanaf phaya thai station een taxi naar de khao san road. De taxichauffeur wist ook niet waar het was en zei dat we maar gewoon wat rond moesten vragen. En vervolgens liepen we rond 1 uur s' nacht met onze backpacks door de enorme uitgaansdrukte. We hebben het meerdere keren aan touristen gevraagd maar die waren zo dronken en niet aanspreekbaar dat niemand ons iets zinnigs kon vertellen. En dus uiteindelijk met de hulp van de agenten en andere taxichauffeurs het chart guest house gevonden. 
De kamer die ik eigenlijk had reserveerd was niet meer beschikbaar en dus kregen we en gratis update naar kamer met airco en eigen badkamer. 
Toen we onze backpacks hadden weggelegd gingen we nog even de drukte van Bangkok in om 1 biertje te doen en even rond te kijken. We wilden op tijd gaan slapen maar in Bangkok is dat blijkbaar onmogelijk en lagen we pas om 3 uur een keer op bed.
De volgende ochtend gingen we kirsten ophalen die om half 9 negen zou landen. Ik wilde er optijd zijn maar het verkeer en de treinen werkten niet mee.
Toen we op het vliegveld aankwamen was het al bijna 9 uur en dus haastten we ons naar de aankomsthal die natuurlijk helemaal aan de andere kant was.
Toen hoorde ik iemand 'heeej schatjes' roepen en kwam Kirsten onze kant op lopen, eindelijk samen in Bangkok.  

Ze had onderweg marilotte leren kennen, ze was alleen in Bangkok voor de eerste paar dagen en ging dus met ons mee. Ik vond het heerlijk om weer nederlands te kunnen praten, en ratelde erop los. Over alles wat er was gebeurd in de filipijnen, en over Bangkok. Met finn en ik als reisleiders brachten we ze naar ons hostel en gingen daarna lekker ontbijten/lunchen bij hetzelfde restaurant waar wij de allereerste dag in Bangkok waren geweest.
We bestelden cocktails om te vieren dat we allemaal veilig waren aangekomen, en bespraken de plannen. 
We waren allemaal moe dus besloten we om even een middagdutje te gaan doen en later die middag weer af te spreken om wat van de stad te gaan zien.

Toen iedereen weer fris en fruitig was gingen we opweg om tempels te bekijken. Finn en ik brachten ze naar de tempel waar wij al eerder waren geweest en liepen daarna richting een andere tempel. Onderweg kwamen we erachter dat het nationale buddha dag was en daardoor de meeste tempels gratis en open voor touristen. We gingen met z'n vieren in een tuktuk voor 40 bath, dat is ongeveer 1,20, en lieten ons door de chauffeur rond rijden langs een aantal verschillende tempels. We kwamen bij de big Buddha, een extreem grote gouden Buddha die boven alles uittorende. Alle tempels waren zo indrukwekkend, de versieringen, de details, alles is zo mooi. Alle kerken in nederland zijn er niks bij. Overal moet je op blote voeten naar binnen en je mag als vrouw zijnde eigenlijk geen blote schouders en geen blote benen, maar omdat het een speciale dag was mocht iedereen gewoon naar binnen. 
We kwamen langs een tourist office waar Kirsten en ik accomodatie en vervoer voor de dagen na Bangkok boekten en eidigden de rondrit bij de golden mount. De tempel was gebouwd op een heuvel met prachtig uitzicht over de stad maar waar we wel eerst een aantal trappen voor moesten beklimmen. 

De tempel was prachtig, midden in de stad maar toch met zoveel groen erom heen, er hingen overal windklokjes en er waren zoveel mensen aan het bidden. De monniken die er rondlopen dragen alleen oranje gewaden, hebben gemilimeterd haar en wonen in mooie houten huizen rondom de tempels.

Na het beklimmen van al deze trappen hadden we honger gekregen en gingen we opzoek naar een lokaal restaurantje om wat te eten. Een eindje van het touristische gebied vandaan vonden we een klein gezellig tentje waar het best wel druk was. Druk betekend meestal goed eten dus we waagden het erop, ze hadden geen menu kaart en ze spraken ook geen engels dus we hadden geen idee wat we nou eigenlijk besteld hadden, maar wat we op tafel kregen zag er goed uit. Kommetjes noedels met groentes en stukjes vlees, het was niet veel maar het was wel lekker. De noedels van finn en mij waren spicy, want not too spicy betekende voor hem 2 keer spicy. Het was eigenlijk niet genoeg maar we durfden het niet aan om nog wat te bestellen. Dus betalen en op naar het volgende restaurant (een kommetje noedels kostte 12 bath= 36 cent). Na even rond te vragen kwamen we bij het druktste en beste lokale pad thai restaurant in town waar de mensen tot aan de straat en verder in de rij stonden voor een plekje. Geen zin om in de rij te staan bestelden we take away en zochten een mooi plekje om te gaan zitten.
Daar zaten we dan, met z'n vieren op een muur met uitzicht op een tempel met onze bakjes afhaal eten en bier. De auto' s raasden voorbij, we kregen af en toe hele rare blikken maar de meeste mensen zagen ons niet eens. 

Het eten was heerlijk, maar mijn maag was ondertussen gekrompen tot formaatje doperwt waardoor ik na 4 happen al vol zat. De hitte is niet bevorderlijk voor m'n eetlust.

Na het eten liepen we terug de de drukte van khao san road in, waar de touristen alweer massaal buckets en biertowers aan het drinken waren. Wij konden natuurlijk niet achterblijven en waagden ons ook aan de beruchte cocktail buckets. (2 voor de prijs van 1) onderweg hadden we al kraampjes gezien met gefrituurde insecten op stokjes maar nu kwamen ze ook langs met dienbladen vol schorpioenen. Na een aantal slokken besloten dat het ook voor ons tijd was een zo'n schorpioen een kans te geven. Eerst op de foto en daarna de eerste hap, het was niet eens heel vies, het was knapperig met kruidig smaakje, alleen de nasmaak was naar, bleef lang hangen en ik kreeg de kleine stukjes niet goed doorgeslikt. 

Nu we toch al zo goed op weg waren met de Bangkok stereotypen besloten we de ultieme Bangkok experience aan te gaan: de pussy pingpong show.
En ja het is zo erg als het klinkt. We moesten meelopen daar een steegje waar tuktuks stonden te wachten en vervolgens reden we zo'n 20 minuten naar een afgelegen club waar het allemaal gebeurde.
Eerst betalen, naar binnen een drankje halen en een plekje zoeken, er was al iets bezig op het podium. 
Zodra we gingen zitten en goed zicht hadden op wat er gebeurde zaten wij met open monden te kijken wat voor bizarre dingen daar allemaal op het podium gebeurden. Ik zal jullie de details besparen (18+)maar ik kan zeggen dat ik na de show bijna een uur geen zinnig woord meer uit kon brengen. Het enige wat ik kon denken was Wat? Hoe? Waarom? En die arme vrouwen die dit elke dag moeten doen voor stomdronken touristen. 

Terug op khao san bestelden we nog een bucket maar het duurde even voordat we weer terug in de realiteit waren. Na onze buckets wilden we wel weer ergens anders heen, we volgenden anderen een steegje in en kwamen tot onze verbazing bij een hele chille reggea bar waar we de rest van de nacht hebben doorgebracht. We raakten aan de praat met twee locals die vervolgens constant m'n drankje bleven bijvullen met whiskey. Toen de muziek uitging was het tijd om te gaan slapen, kruipend naar huis: een geslaagde tweede nacht Bangkok!