Mijn indrukken

Ik wilde al een tijdje naar de Filipijnen, ik weet niet zo goed waarom maar iets trok me naar die grote groep afgelegen eilanden. Ik weet daarom ook niet zo goed wat ik ervan moest verwachten, maar het is zeker heel anders dan hoe ik het me had voorgesteld.

De natuur, de bergachtige landschappen, de jungle, de prachtig blauwe zee en de geweldige snorkel mogelijkheden zijn fantastisch, mooi, prachtig. Maar de steden en dorpjes vormen daarbij een groot contrast. De steden zijn vies, er ligt over afval op straat, er lopen veel zwerfhonden, maar er leven daarnaast ook heel veel mensen op straat. Er zijn geen mooie oude gebouwen of gezellige terrasjes, alleen grote massieve winkelcentra met de grote multinationals met daartegenover een lokale markt waar ze levers, hartjes, hanenpootjes op stokjes eten, maar waar je als buitenlander overal word aangestaard, nageken en om geld gevraagd.  
Ik had niet gedacht dat er zoveel armoede zou zijn, mensen wonen in zelfgemaakte houten hutjes met golfplaten op de daken, zonder stromend water. Er zijn waterputten waar ze zich wassen met emmertjes water, en tv kijken doen we met z'n allen bij iemand die er 1 heeft. En rond de huisjes lopen altijd honden, katten, geitjes, varkens en soms enorme koeien.

Maar de mensen in de kleinere dorpjes zijn heel vriendelijk en behulpzaam en iedereen begroet je als je langs loopt. Er word ook overal naar me gezwaaid, en geroepen hoe mooi ik ben en hoe knap m'n husband is. Er is me ook al wel 5 keer gevraagd of ik zwanger ben, ik begin me toch af te vragen of ik nou zo dik lijk of dat dat hier normaal is om te vragen. Iedereen gaat er ook vanuit dat Finn en ik getrouwd zijn, het heeft weinig zin om tegen ze in te gaan dus spelen we voor nu het spelletje maar mee. 

Ze vragen me ook elke keer waar ik vandaan kom, maar als ik dan Nederland zeg dan hebben ze geen idee waar dat ligt en zelfs van Amsterdam hebben ze nog nooit gehoord. Duitsland klinkt ze dan bekender in de oren, sommigen kunnen zelfs een paar woordjes Duits. 

Het openbaar vervoer en het vliegverkeer is verder prima geregeld,  alles gaat hier zo'n beetje 24/7 door, het duurt altijd alleen wel lang voordat je ergens aankomt door de slechte wegen en de enorme haarspeldbochten. De bussen en vooral de kleine busjes hebben allemaal mooie schilderingen en eigen namen er zijn geen 2 hetzelfde, de NS kan er een voorbeeld aan nemen. Het is hier een kleurrijk geheel; alle bootjes, huisjes, busjes zijn mooi geverfd en natuurlijk het prachtige blauw van de zee en het groen van de jungle.

Het is hier nu low season qua tourisme, dat verklaart waarom we altijd overal alleen zijn en waarom we overal zo raar worden aangekeken.  De volgende keer misschien toch maar in het hoog seizoen.