De deathroad.
27 juli 2016 - La Paz, Bolivia
Om 07:15 zaten we met al onze spullen klaar bij de receptie, maar we werden volgens Boliviaanse tijden natuurlijk pas een half uur later opgehaald. In een busje met 2 andere Canadezen reden naar het startpunt van deathroad: La Cumbre op 4700 meter.
Kirsten wilde nog steeds niet maar trok toch de fietsoutfit aan, compleet met knie en elleboogbeschermers, een helm en beschermende broek en jas. Ik was er klaar voor en had er ongelooflijk veel zin in, sorry mama...
We mochten even een rondje de mountainbikes uitproberen, 1 rondje en ik was volledig buiten adem. Even vergeten dat we zo hoog zaten... Gelukkig gaat het grootste deel van de route lekker steil naar beneden. We begonnen de tocht met eerst 22 km over de nieuwe weg, dus gewoon asfalt, met een afdaling van bijna 2000 meter. We raasden over het asfalt en vlogen bijna naar beneden, wat een heerlijk gevoel. Daarna nog een klein stukje weer in het busje en toen kon de echte uitdaging beginnen, de Yungas road ofwel deathroad.
Over grint, stenen en modder hobbelden we naar beneden. Ik reed vooraan achter de gids, staand op de pedalen met de handen aan de rem, genieten!
Ik vond het fantastisch, de diepe afgronden, krappe haarspeldbochten en dichte mist. We stopten een paar keer om foto's te maken en omeven wat te eten. Gelukkig begon Kirsten het ook steeds leuker te vinden. We gingen steeds harder fietsen, sprongetjes over stenen te maken en gingen stukjes door het water. Bezweet, nat en modderig kwam het eindpunt helaas al in zicht.
Uitgeput en voldaan bestelden we een biertje vierden we deze overwinning. De deathroad is zeker 1 van de vetste dingen die ik dit jaar gedaan heb. We reden naar een plaatsje verderop om te lunchen, even een duik in het koude zwembad te nemen en vervolgens lekker warm te douchen. Warm en schoon trokken we onze nieuwe deathroad shirts aan en moesten vervolgens nog 3 uur in het busje terug naar La Paz.
In La Paz hadden we nog net tijd om even wat te eten, de cd met foto's op te halen om uiteindelijk de nachtbus naar Uyuni te pakken.
1 Reactie
-
Tim:7 augustus 2016Potverdikke Suus, ik ben dik jaloers op jouw/jullie. De Deathroad is echt een bucketlist dingetje. Hij kwam gisteren nog voorbij op de televisiebuis. Maar wat gaaf dat jullie 'm gefietst hebben en niet met de auto zijn gegaan ( al is dat misschien nog gevaarlijker ). Dik vet heldinnen!
