Een helse rit naar La Paz.

We vetrokken om 22:00 uit Cusco maar merkten al gauw dat er iets goed mis was met onze bus. Na bijna iedere hobbel sloeg de motor af en gingen alle lichten uit. In Puno zouden we van bus wisselen, maar niks bleek minder waar, we moesten gewoon dezelfde vercrackte bus weer in.

Het duurde dus 100 jaar voordat we eindelijk in Copacabana aankwamen waar we nog een keer moesten overstappen. En het duurde ook lang bij de grensovergang aangezien ik natuurlijk langer dan m'n visum dagen in Peru was gebleven. Als echte crimineel moest ik dus een boete betalen en kreeg ik een speciale criminelen stempel in m'n paspoort. Heb ik dat ook weer meegemaakt. 

In een kleinere en zo mogelijk nog vercracktere bus gingen we weer een uur later vanaf Copacabana op weg naar La Paz. Onderweg moesten we nog even het meer Titicaca oversteken met een bootje, kwamen we over hobbelige zandweggetjes en reden we dus om half 7 s' avonds La Paz binnen. (Maar 5 uur te laat) We liepen naar het eerste hostel op de kaart: Bash & crash. Daar bij de receptie zat een bekende van het uitgaan Cusco, wat is de wereld toch klein...
Voor 30 Bolivianos per persoon boekten we een bed en een slaapzaal en gingen we vervolgens opzoek naar wat te eten. Het enige wat we vandaag hadden gegeten waren dropjes, stroopwafels en bananen schuimpjes. 
Alle reisbureaus waren inmiddels ookal dicht dus konden we geen tours meer boeken voor de volgende dag en moesten we noodgedwongen nog een nachtje in La Paz blijven. 
De volgende dag deden we een poging tot uitslapen, maar dat gaat lastig op een slaapzaal met 8 mensen. 
We bestelden een teleurstellend ontbijtje ergens op een rooftop en gingen vervolgens op zoek naar een reisbureau om m'n langverwachte deathroad tour te boeken. Kirsten was het er eigenlijk nog steeds niet mee eens maar ging er door mijn overtuigingskracht toch mee akkoord. We boekten dus de deathroad, de nachtbus naar Uyuni en alvast een tour voor daar. 
De rest van de dag zwierven we door de stad en deden we nog een middagdutje. S' avonds heerlijk uit eten en vroeg op bed om uitgerust aan de deathroad te beginnen.