The full moon party

Met slechts een beetje hoofdpijn stonden we op, pakten onze spullen, haalden ontbijt en sleepten onze spullen richting de haven. We stapten aan boord en maakten ons klaar voor een hele lange reisdag. Buiten begon het te regenen waardoor iedereen binnen wilde zitten en het vervolgens stampvol zat. Gelukkig hadden wij op tijd een plekje gevonden en deden we een poging om een beetje te slapen op de boot. Van de boot gingen we de bus in, we zaten in een soort van VIP lounge met een tafel in het midden, de perfecte gelegenheid om reisverhalen te schrijven aangezien ik nog steeds in de filipijnen zat met m’n verhalen.

Van de bus weer op de boot, het regende nog steeds, ik vond het wel rustgevend, de regen en de golven. Ik werd pas wakker toen we aankwamen bij Ko pha Ngan. We moesten wachten op onze baggage, wat een volledige chaos was aangezien er backpacks over de hele boot verspreid lagen. Alles werd op 1 grote hoop gegooit vanaf de boot, er viel nog een paar schoenen tussen de kade en de boot, gelukkig niet de mijne. Na een tijdje hadden we onze natte rugzakken van de grond gegraaid en gingen we opzoek naar vervoer naar ons hotel. De enige manier was met een taxibusje mee, waar wij op een gegeven moment nog maar met z’n tweetjes in zaten terwijl de rest allemaal behoorlijk werden volgepropt. Met ons privé busje werden we voor het hotel afgezet en werden we naar onze kamer gebracht.

Het zag er allemaal prima uit, we hadden zelfs een koelkast en een waterkoker. We pakten onze spullen uit, en gingen opzoek naar eten vlakbij de haadrin beach. We namen nog een kijkje op het strand maar daar was bijzonder weinig te beleven, dus liepen we langs de vele winkeltjes en kraampjes terug naar ons hotel om daar lekker burgerlijk tv in bed te kijken.

De volgende ochtend gingen we ontbijten met de onderhand standaard banana shake, en een sandwich. We kochten wasmiddel en gingen een poging doen om onze extreem stinkende kleren uit te gaan wassen in de kleine wasbak van onze hotelkamer. Het was super teamwork, Kirsten zette de waterkoker aan en maakte een sopje in onze wasbak, en ik stond in bikini onder de douche om de kleren aan te pakken en uit te spoelen en daarna op het balkon op de hangen. Uiteindelijk heeft onze harde werkniet heel erg geholpen, de stank was weg maar echt lekker rook het ook niet, misschien binnenkort toch maar gebruik maken van een wasservice.

Na deze huishoudelijke bezigheid hadden we wel een relax momentje verdiend, dus twee trappen naar beneden gelopen en zijn we lekker bij het zwembad gaan liggen. Heel even viel ik in slaap, maar toen besloot de huisDJ dat het weer nodig was om keihard foute nummers te gaan draaien en was ik snel weer wakker. De muziek was zo hard dat Kirsten en ik geen normaal gesprek konden voeren zonder te moeten schreeuwen, dus trokken we ons weer terug in onze kamer.

Later die avond gingen we wat eten en nog maar een keer een poging doen om op het strand te kijken. Dit keer waren er al meer mensen, maar het was nog steeds niet druk. We kochtten wat te drinken, keken bij de vuurshows, en vuur touwtje springen, maar alle shows en spelletjes waren veel indrukwekkender op PhiPhi, misschien hadden we PhiPhi eiland toch als laatste moeten bewaren. We zochten nog een feestje op, maar het was best rustig dus besloten we het niet te laat te maken en onze krachten te sparen voor het echte feest: the fullmoon party.

De volgende dag was wederom lui, we hadden even geen zin meer om de tourist uit te hangen, en kozen voor ultieme luiheid: eten, zwembad, en films. Voordat we ons later die avond naar het feest terrein begaven hadden we eerst nog zelf een cola fles gevuld met onze eigen mix; Thaise vodka en cola. Thaise vodka was misschien niet te beste keuze, maar het was wel effectief.

Eerst eten, want honger, en daarna richting het strand. We merkten meteen dat het was begonnen; het hele strand stond vol, overal mensen met bodypaint, mensen met van die afschuwelijke neon shirts, en voornamelijk heel veel buckets met alcohol.

Het strand was afgeladen, ik heb nog nooit zoveel mensen op 1 strand gezien, met iedere 20 meter een andere bar met andere muziek. We liepen het strand over, ontmoeten overal nieuwe mensen, dronken wat, dansten wat, liepen weer verder waar de muziek beter was. Onze eigengemaakte mix deed het goed, we dansten tot zonsopgang, haalden een ontijtje en gingen nog even door, totdat onze lichamen zo hard om rust en water schreeuwden dat we het niet meer konden negeren. We liepen terug naar ons hotel wat gelukkig niet zover van het strand vandaan was. Voordat ik ging slapen, nam ik nog een verfrissende duik in het zwembad, even douchen, en dan eindelijk dat heerlijke bed weer in.

De volgende dag was onze laatste dag op Ko pha Ngan, en was wederom een lui dagje, dit eiland was zeker niet onze favoriete bestemming, en deze vier dagen waren de minst productieve dagen in Azië, maar het feestje, de mensen en ons zwembad waren top.

We waren klaar met ons luie leventje, en klaar om weer een nieuw eiland te ontdekken, op naar Koh Samui.