Paradijs op PhiPhi

Met wederom extreem veel moeite stonden we om 6 uur op. Natuurlijk was het busje dat ons op zou pikken een half uur te laat..

We werden er bij de haven uitgezet en vervolgens richting een boot gestuurd. We kregen allemaal een mooie sticker zodat het personeel kon zien wat voor kaartje we hadden gekocht: reotour of enkeltje of eilandhopping. De boottocht zou 2 uur duren, genoeg tijd om nog even de oogjes dicht te doen.

Eigenlijk zonde dat we de hele reis hebben liggen slapen want onderweg kwamen we al langs de maya bay en allemaal andere prachtige stranden en eilanden. Daar wilden we sowiezo nog een tripje naartoe maken. Phiphi kwam in zicht en wauw wat een ansichtkaart plaatje. Helder blauw water, een strak blauwe lucht, mooi gekleurde bootjes en een wit zandstrand. Hier zou ik me wel een paar dagen gaan vermaken. Bij de haven vonden we iemand met een bordje met ons hotel, hij deed onze baggage in een karretje en we konden zo achter hem aan lopen.

We kregen een mooi beachbungalow toegewezen vlakbij het strand. Dus meteen spullen uitgepakt, omgekleed en aan het prachtige strand van phiphi eiland gaan liggen. Uitgeput van het riezen en nog herstellende van het Bangkok avontuur duurde het niet lang voordat ik op het strand in slaap viel. Af en toe werd ik wakker van de hordes chineze touristen die overal om ons heen op het strand foto’s en vooral selfies aan het maken waren.

Na heerlijk geluierd en gezwommen te hebben, hadden we honger gekregen en gingen we op zoek naar plek om wat lekkers te eten. We liepen door het dorpje en kwamen langs allemaal leuke kleine kraampjes, barretjes, restaurants. Het zag er allemaal heel gezellig uit, dus besloten we ook nog even een kijkje op het party strand te gaan nemen. Op het strand waren er overal vuurshows aan de gang, heel indrukwekkend. We hebben even staan kijken, een stukje langs het strand gelopen, maar besloten toch om ons eerste avond hier rustig aan te doen en op tijd naar bed te gaan. (Super verstandig van ons toch.. )

Voor de eerste keer sinds tijden kon ik heerlijk uitslapen, daar was m’n lichaam wel even aan toe. Yoghurt met fruit, en een bananashake voor ontbijt en ik voelde me weer helemaal fit. Vandaag gingen we aan de andere kant van het eiland aan het strand liggen, dit strand was zo mogelijk nog mooier, en veel minder touristen, paradijselijk mooi. We genoten van het uitzicht, de zon, het heerlijke koele water, we bleven tot zonsondergang en liepen vervolgens terug naar onze beachbungalow. Even douchen, omkleden en klaarmaken om lekker uiteten te gaan en daarna de feestjes op het strand maar eens te gaan bekijken.

We begonnen met cocktails bij het eten en stapten later toch weer over op de vertrouwde buckets. We bleven hangen bij de vuurshows waar Thaise mannen/jongetjes de meest ingewikkelde trucjes doen met brandende stokken, ongelooflijk om te zien! Naarmate het later werd kwamen er steeds meer gelegenheden waar iedereen mee mocht doen.  Ze hadden vrijwilligers nodig voor op het podium: jahoor doe ik wel. Ik kreeg een brandende fakkel om vast te houden terwijl de rest van de vuurdansers om mij heen stonden en gevaarlijk dichtbij kwamen met hun brandende stokken. Na afloop kreeg ik applaus en een shotje voor m’n moed.

Verder kon je limbo dansen onder een brandende stok door, touwtje springen met een brandend touw, stoelendans (Ik weet niet of daar ook vuur bij kwam kijken), of je mocht het gewoon zelf even proberen met zo’n brandende stok. Wij kozen voor de in onze ogen veiligste optie, de limbodans, sorry mama. Als we het haalden kregen we een gratis shotje, de lat ging steeds lager todat ik het niet meer aan durfde en het me toch net iets te heet werd. Ik ben nogal gehecht aan m’n wenkbrauwen, en wilde elk schroeigevaar vermijden. Een heleboel shotjes en een paar danspasjes later wilden we naar bed. Helaas was onze bungalow toch iets verder lopen dan gedacht en zijn we nog bijna verdwaald in het doolhof aan straatjes op dit kleine eiland.

De volgende dag besloten we er toch een beetje op tijd uit te gaan omdat we nog een tour wilden boeken voor s’middags. We boekten een snorkling tour om 2 uur s’middags en gingen nog even ontbijten/lunchen en rondneuzen in de vele souvenirwinkeltjes.

Om 2 uur moesten we verzamelen bij de touragency om vervolgens met een groep van 20 op een Thaise longboat gepropt te worden en naar de eerste bestemming te varen; monkey beach.

Toen we aan kwamen varen zagen de kleine aapjes al vrolijk over het strand rennen, maar zodra we het strand op liepen bleken de aapjes toch niet zo vrolijk te zijn. Als je ook maar iets te dicht bij kwam, kwamen de aapjes aggressief op je af rennen. Dus bleven we veilig in het water staan om foto’s te maken. Deze aapjes zijn absoluut niet bang voor mensen aangezien er honderden touristen per dag langskomen en ze vanalles geven en voeren. Het hele strand lag vol met afval en troep, best zielig want de aapjes kunnen nergens anders heen en worden de hele dag door lastig gevallen.

De volgende bestemming was Maya Bay, de locatie waar de film “The beach” van Leonardo di Caprio is opgenomen. Een prachtig strand bijna volledig verborgen achter de rotsen met prachtig blauw water, wit zand en palmbomen. We kregen een lunch bestaande uit: verrassing: rijst en fruit. En daarna gingen we door naar een plek waar we gingen snorkelen.

We kregen allemaal een snorkel en doken snel het water in, want we hadden maar een half uur de tijd. Even weg uit de realiteit voor een duik in de onderwater wereld. Ik heb nog nooit zoveel gekleurde vissen gezien. Prachtige koralen, zee-egels, zoveel om te ontdekken. Helaas zijn sommige touristen nog steeds zo ongelooflijk dom om op het koraal te gaan staan, waardoor het op sommige plekken dood gaat, eeuwig zonde.

Na het snorkelen gingen we naar een lagoon, waar we van de boot af konden duiken. Verder kwamen we langs de viking cave en zouden we de zonsondergang kijken vanaf ons bootje op het water. Maar de meerderheid was zeeziek, wij wilden het ze niet aan doen op tot zonsondergang op de boot te moeten blijven en dus gingen we eerder terug naar het vaste eiland.

Het was alweer onze laatste avond op PhiPhi, genoeg redenen om heerlijk uit eten te gaan, cocktails en daarna buckets te drinken. Op het strand zochten we onze inmiddels vaste plekken op om ook de laatste avond/nacht nog naar de vuurshows te kijken. Dit keer stonden Kirsten en ik samen op het podium terwijl de vuurstokken om ons heen vlogen. Daarna een aantal shotjes tegen de schrik, en weer verder opzoek naar dansbare muziek. Toen we later die nacht terug kwamen in onze kamer moesten we eerst nog in gevecht met kakkerlakken voordat we veilig konden gaan slapen. Morgen zouden we richting Koh Phangan.