1 week in Nederland

Na 12 uur vliegen en een aantal uur wachten landde ik weer in Düsseldorf. Op slippers stapte ik het vliegtuig uit en voelde direct de kou van Europa, het was -6 graden. Ik liep naar de baggageband maar mijn backpack kwam natuurlijk als allerlaatste voorbij waardoor ik als 1 van de laatsten door de schuifdeuren liep.

Meteen zag ik papa, mama en Leon staan en gaf iedereen een dikke knuffel, 7 maanden niet gezien, daar kwamen dus ook een paar traantjes bij kijken. Ik was nog bezig m’n tranen te drogen toen Kirsten ook opeens achter een pilaar vandaan kwam springen, een super leuke verrassing. Nog een dikke knuffel en nog meer tranen. Ze hadden een vest, een winterjas, en een muts voor me meegenomen, maar eerst moest ik echt sokken en dichte schoenen aantrekken, m'n voeten begonnen het koud te krijgen. Helemaal warm aangekleed liepen we naar de auto, en na 2 uur rijden was ik eindelijk weer terug op eigen bodem, m’n oude vertrouwde Nederland.

Onder het genot van Hollandse hapjes vertelde ik over mijn laatste weken in Azië en deelde de souveniertjes uit. Mama had vanalles klaar gemaakt: blokjes kaas, droge worst, stroopwaffels, toastjes met gerookte zalm en zelfs zoute haring. Kortom alles wat ik de afgelopen 7 maanden had gemist.

De volgende ochtend moest ik meteen naar de huisarts voor m’n laatste intenting: gele koorts. Daarna lekker de hele dag niks gedaan. ’s Avonds lekker Hollands eten: een stuk vlees met aardappeltjes en groente. Ik ging vroeg op bed want die jetlag had me flink te pakken.

De volgende dag ontbeten met een broodje kaas, een klein tasje gepakt en door naar Groningen. Met nog m’n eigen huissleutel openende ik de voordeur en rende naar boven. Tijd voor dikke knuffels met iedereen. Fantastisch om weer ‘thuis’ te zijn. Die avond een feestje in ons huisje, de volgende dag weer een feestje en met Marit, Lotte en Kirsten de stad in.

In mijn drukke programma ook nog opa en oma opgezocht en de rest van de familie gezien. De dagen vlogen voorbij en voordat ik het wist was het alweer tijd om afscheid te nemen. En met enige tegenzin heb ik samen met Kirsten m’n backpack weer ingepakt. Als laatste avond maal aten we zuurkoolschotel met rookworst, dronken we als traditie een aantal shotjes fireman, en uiteindelijk het laatste nachtje in.

De volgende dag stapten we allemaal met tegenzin in de auto opweg naar Schiphol. Inchecken, geld wisselen, nog even 1 drankje doen, maar toen was het alweer tijd voor het afscheid.

Knuffelend en huilend op het vliegveld, het wordt een gewoonte waar ik niet aan kan wennen.

Uiteindelijk ging ik door de douane en was ik alweer opweg naar m’n volgende bestemming: Cusco

Dag Nederland, dag Groningen, dag Emmen, tot over 7 maanden.