Naar Cusco in 24 uur

28 januari 2016,

Mijn Peruaanse avontuur ging bijna van start, nu moest ik alleen nog in Peru zien te komen. Eerst een vlucht van Amsterdam naar Madrid, daarna van Madrid naar Lima en uiteindelijk van Lima naar Cusco. Deze hele reis duurde in totaal ongeveer 24 uur inclusief wachttijd.

29 januari 2016,

Om 12:15 landde ik in Cusco. Vanaf het moment dat ik het vliegtuig uit stapte zag ik de prachtige omgeving van Cusco, een strak blauwe lucht, hoge bergen en oude huisjes. Ik geloof dat ik een goede plek heb uitgekozen om te gaan wonen. Ik liep het vliegveld binnen om m’n baggage op te halen, liep door de schuifdeuren en zag vrijwel direct iemand met een bordje met mijn naam erop. Wat een opluchting dat ik niet zelf hoefde uit te zoeken hoe ik bij de school moest komen, en ook niet na hoefde te denken hoeveel het zou moeten kosten zonder opgelicht te worden.

Flor heette me welkom in Cusco, hielp me met m’n baggage en regelde een taxi naar het studenten huis. Onderweg keek ik m’n ogen uit, een nieuw land, een nieuwe stad, een nieuwe woonplek voor de komende 6 maanden. Ik werd direct aan iedereen voorgesteld, in kantoor en aan de studenten en leraren.

Tijdens de lunch ontmoette ik de andere studenten, zo’n 10 meiden en 1 jongen. Het eten was lekker maar ik merkte nu al dat ik geen honger had. Ik ging er maar vanuit dat dat door m’n jetlag kwam. Ik dronk een traditionele coca thee en ging lekker even liggen in m’n nieuwe bedje.

Ik hoopte dat ik me beter zou voelen na even geslapen te hebben, maar niks bleek minder waar...

Toen ik wakker werd door het lawaai van mijn roommates voelde ik me zo mogelijk nog slechter.. Ik probeerde verder te slapen maar werd steeds wakker midden in de nacht.

De eerste paar dagen was ik nergens toe in staat, alleen de trap op of af lopen voelde als een marathon. Ik heb de eerste 6 dagen niet meer dan 1 broodje per dag gegeten en dat kreeg ik al met zeer veel moeite weg. Ik had niet verwacht dat ik zoveel last van de hoogte zou hebben. Toen ik na een paar dagen eindelijk mijn krachten had verzameld ging ik samen met een andere nieuwe student Cusco verkennen. We kwamen niet veel verder dan de Plaza de Armas, ik was al uitgeput na 3 straten. We dronken een kopje koffie op één van de schattige balkonnetjes aan de Plaza en sjokten daarna langzaam weer richting de school.

Tijdens dit korte uitstapje zagen we de gezelligheid van Cusco, de drukte, de toeristen, de locals die hun kleurrijke souvenirs verkopen. Overal restaurantjes, barretjes, oude koloniale gebouwen en kerken.

Het was gezellig in de school, maar ik was te moe om ervan te kunnen genieten.

1 februari 2016,

De eerste dag... Ik begon met een ontbijtje wat ik nog steeds niet fatsoenlijk weg kreeg en daarna m’n Spaanse toets om in een klas ingedeeld te worden. Het opletten en Spaans spreken viel me erg zwaar en ik moest ook nog aan het werk later in de middag...

Na drie happen te hebben gegeten van de lunch wat het tijd om aan het werk te gaan, na meer dan 7 maanden vrijwel niks te hebben uitgevoerd moest ik er nu dan echt aan geloven.

Ik moet zeggen; het viel me reuze mee! Ik vond het zelfs wel fijn om weer wat nuttigs te doen, het gevoel te hebben dat het zin heeft wat je aan het doen bent.

Ik begon met het schrijven van artikelen, blogs en vertalingen , ik was nu ook in charge over de social media; facebook en twitter. En ik moest langzamerhand de tours leren verkopen.

De rest van de week ging het elke dag een stukje beter, ik kon steeds weer 2 happen meer eten totdat ik eindelijk m’n eetlust weer terug had, en oooh wat had ik een honger!!

Na meer dan een week was ik eindelijk mezelf weer.