Kerstmis in Jakarta

Eerst s' ochtends om half 8 nog een tentamen gemaakt, daarna naar huis omkleden en door om te gaan paintballen. Om iedereen nog even een laatste keer flink pijn te doen. Met een aantal oorlogswonden erbij weer op de scooter naar huis, even douchen, tas pakken, bedden klaarmaken, en dan richting het vliegveld voor alweer de volgende vlucht.
M'n vlucht hadeen halfuur vertraging natuurlijk, maar om dat goed te maken kreeg ik gratis koekjes en water.
De vlucht naar Jakarta duurde maar 50 minuten dus ik stond ook zo weer buiten. Toen met veel gedoe de gratis shuttle bus genomen naar terminal 2, international arrivals om Lotte op te halen!!
Ik liep de aankomsthal binnen toen ik ergens mijn naam hoorde.
En daar kwam Lottie aan gelopen, fantastisch om haar na bijna 6 maanden weer te zien! 
Een dikke knuffel, blij om elkaar te zien.
Nu moesten we nog een manier vinden om naar ons hotel te komen.
Als echte locals namen we de bus die stampvol zat richting mangga dua, en vanaf daar het laatste stukje in de tuktuk.
Ons hotel zag er van buiten super fancy uit, en was van binnen net zo luxe. Heerlijke bedden, een westerse badkamer, en roomservice. Eten deden we in het restaurant beneden, en als toetje bestelden bier en vers fruit als roomservice.
De volgende ochtend een lekker ontbijtje, toast met een eitje en guavesap, en daarna op pad om Jakarta te gaan verkennen.
We namen de trein richting Bogor, eruit bij Cikini om naar een fleamarket te gaan. Maar deze markt stelde helaas niet veel voor en dus gingen we door naar onze volgende stop, naar het national monument (monas).
Weer in een tuktuk door de stad, we moesten wel nog een heel stuk lopen toen we bij de bestemming werden afgezet.
Vol goede moed liepen we in de brandende zon naar het national monument, een 132 meter hoge toren in de vorm van een kaars. Maar toen we daar aankwamen bleken de entreekaartjes uitverkocht, we konden dus niet meer naar boven. 
Om even uit de hitte en de brandende zon te zijn zochten we een schaduw plekje op en dronken een heerlijke kokosnoot.
Nog moe van het reizen besloten we terug te gaan naar ons hotel voor een middagdutje.
S' avonds liepen we naar Mangga dua square waar we een lekker stukje kip met rijst aten, donuts kochten als toetje, en 2 illegaal gebrande dvdtjes om later een keer te kijken.
We pakten weer een tuktuk richting het centrum om een drankje te gaan doen, het was immers Kerstavond.
We gingen naar Mellies beergarden, er speelde een live bandje, we dronken bier en cocktails, en zongen mee met de geapeelde klassiekers.
Toen we later eindelijk weer in bed lagen was het alweer 1 uur s'nachts, en we moesten de volgende ochtend om half 6 opstaan...

We namen de tuktuk naar de haven; Muara Angke, kochten een kaartje, en klommen door het raam naar binnen. Wij waren natuurlijk de enige buitenlanders aan boord.
Na 2,5 uur kwamen we aan bij pulau Tidung, 1 van de vele eilanden in de duizend eilanden voor de kust van Jakarta. We gingen eerst op zoek naar een homestay of hotel en liepen met onze backpacks door de smalle straatjes. We eindigden bij een resort met mooie beachcottages voor 20 euro per nacht, kerst cadeautje voor onszelf.
Zwemkleding aan, even wat eten en op naar de love bridge, de bruggen die het eiland met een kleiner eilandje verbind. We zochtten een plekje aan het strand, maar het strand was best wel vies, veel afval en plastic. Dus kozen we voor een schaduwplekje bij de brug. Lekker snorkelen, zonnebaden en het gestaar van de locals negeren.
We raakten in gesprek met Ria, een Indonesische moeder die zichzelf heel sexy vond en graag met ons op de foto wilde, daarvoor trok ze wel even haar topje naar beneden zodat haar BH zichtbaar was. De eerste keer dat ik dat zag, hoewel ze wel afkeurende blikken van haar oom en haar zoontje kreeg.

We haalden een kokosnoot, zaten lekker op een schommeltje bij de zee en genoten van ons uitzicht.
Later deden we nog een poging om naar de andere kant van het eiland, maar het werd er niet mooier op. Steeds meer afval in het water en op straat, overal viezigheid. We keken naar de zonsondergang en reden in een karretje terug naar ons huisje om aan ons kerstdinneé te beginnen. We aten natuurlijk rijst, met kip en groentes, en rotibakar als toetje.
We hebben nog een tijdje op de veranda voor ons huisje gezeten, maar we waren allebei moe dus gingen op tijd naar bed.
Om 3 uur s'nachts werden we wakker van regen en onweer, en druppen water op m'n hoofd. Na een tijdje begon ik me misselijk te voelen en kon ik niet meer slapen. Dat kerstdinneé viel absoluut niet goed, Lotte voelde zich ook niet lekker. Vervolgens hebben we ons de hele nacht extreem slecht gevoeld en niet meer geslapen. We keken een filmpje en dwongen onszelf om wat eten en drinken te gaan halen. Daarna terug naar ons hutje, de hele dag gelegen, filmpjes gekeken, en een beetje geslapen. 
In de middag hebben we nog een tijdje bij de zee gezeten met de voetjes in het water.
S'avonds aten we heel veilig instant noodles.
Terug bij ons huisje hebben we nog een tijdje buiten gezeten, pakten we onze spullen en kropen ons bedje weer in. Het was onze expeditie robinson ervaring, ziek zijn op een eiland, weinig eten en nergens naartoe kunnen. Zo hadden wij ons onze tweede Kerstdag ook niet voorgesteld.

De volgende ochtend namen we de boot terug naar Jakarta. Het plan was om dit tripje af te sluiten met een lekkere massage maar de boot en alle vervoer duurde langer dan gedacht en dus hadden we alleen even tijd om bij de McDonalds te eten voordat we naar het vliegveld gingen om naar Yogjakarta te vliegen.