Roadtrip

Uitgeput van de lange reis begon ik aan m’n tweede week. Nog steeds halve dagen les en daarna aan het werk. De spaanse lessen gingen goed, en het werk ging steeds beter. Vrijdag deed ik mee met de salsa lessen van de school en ik schaamde me dood.

Ik kon er niks van, de passen gingen me te snel, en het ronddraaien ging helemaal mis, ik was verre van trots op mijn dansprestatie.

Mijn tweede weekend heb ik lekker rustig aan gedaan. En terwijl alle anderen een tour in de Sacred Valley hadden, bleef ik heerlijk alleen achter, het huis voormezelf.

Die zondag was het valentijnsdag en het was prachtig mooi weer. We zaten met z’n allen in de zon te genieten in een poging nog een beetje bruiner te worden. Na de lunch besloten we een kijkje te nemen op de plaza de armas waar een heus water gevecht plaats vond.

We bewapeneden onszelf met waterballonen en liepen klaar voor de strijd het plein op. Maar zodra de Peruanen ons in de gaten kregen (6 lange blanke blonde buitenlanders) waren wij direct the main targets. Het rennen kon beginnen. We werden van alle kanten aangevallen, omsingeld en bekogeld. Zeike nat probeerden we de aanvallen de ontwijken, maar we waren kansloos.

Zelfs toen we terug naar de school liepen werden we nog vanuit taxis en vanaf balkonnetjes nat gegooit. Na een welverdiende warme douche besloten we onszelf te trakteren om een warme brownie met een kopje koffie.

In de school komen er steeds nieuwe studenten en gaan er ook steeds weer mensen weg. Het is leuk om zoveel nieuwe mensen te ontmoeten, maar het is ook jammer als ze daarna ook snel weer weg gaan en je weer opnieuw moet beginnen. Maar het blijft gezellig, samen eten, samen drinken, samen uit, movie night, zonnebaden, tripjes.

Voordat ik het in de gaten had was de eerste maand alweer voorbij. De tijd vloog voorbij! M’n lessen zaten erop en ik zou van nu af aan full time werken.

Maar eerst nog weekendje vrij voordat dat zover was. Samen met Lukas en Johannes stonden we zaterdag op tijd op om scooters te huren en door de sacred valley te rijden. Het huren van de scooters duurde lang maar toen we eenmaal onderweg waren was het het zeker waard!

We hebben die dag wel 120 km gereden op onze scootertjes, omhoog ging erg traag 30 km/u, volle snelheid naar beneden was veel leuker 95 km/u! We stopten om te lunchen, liepen over de markt, we reden door de mooiste landschappen, en zagen de besneeuwde toppen van de bergen om ons heen. We stopten vaak om foto’s te maken en van het uitzicht te genieten.

Op de weg terug naar Cusco werden we gestopt door de politie die onze rijbewijzen wilde zien. Ik had verwacht dat we ze zouden moeten omkopen, of dat er op z’n minst iets mis was, dat we te snel reden of niet de juiste papieren hadden. Maar niks bleek minder waar, alles was in orde en we konden zo doorrijden. Terug in Cusco reden we nog even een rondje om de Plaza de Armas voordat we onze geliefde scooters weer inleverden. We hadden een heerlijk dagje gehad en waren al bezig met het plannen van de volgende roadtrip.