Op de vluchtelingen boot.

Eigenlijk wilden we graag naar puerta princesa op palawan, maar de vliegtickets waren enorm in prijs gestegen en er ging geen boot naartoe. Als we niet nog een nacht in Cebu city wilden blijven was er eigenlijk maar 1 optie; met de nachtboot naar Cagayan de oro. Omdat we dezelfde dag ook nog helemaal van malapascua weer terug moesten naar Cebu city besloten we vroeg te vertrekken om de boot te kunnen halen. 

De busreis duurde dit keer korter dan verwacht, ongelooflijk. Daardoor hadden we in Cebu genoeg tijd om wat te eten, een pinautomaat te zoeken en te lopen naar de pier. Tijdens onze zoektocht naar de boot werden we behoorlijk aangestaard en er is ons wel 100 keer gevraagd of we een taxi nodig hadden en na een aantal keer de weg gevraagd te hebben kwamen we eindelijk bij pier 5 aan. Volgens de website zou daar de boot vertrekken maar toen we het nog een keer vroegen bleek het toch pier 4 te zijn, nog verder lopen...
Bij pier 4 was de ticketoffice, er waren gelukkig nog plaatsen vrij. Maar om bij de boot te komen moesten wel naar pier 3 wat nog veel verder was en dus regelden we weer een lift achter op een scooter.
Bij pier 3 was de security check en de gates waar we moesten wachten, maar toen we mochten boarden bleek tot mijn frustratie dat we in een pendelbus weer terug naar pier 5 werden gebracht waar de boot dus wel vertrok. 
Zodra we aan boord stapten zagen we al dat deze boot toch best veel weg had van een vluchtelingen boot, drie verdiepingen vol met alleen maar stapelbedjes gewoon op het open dek.
Één van de werknemers wees ons onze bedjes en daar moesten we dus gaan slapen. 
In de kleine kantine als avondeten wat instant noodles en bier gekocht en vervolgens een poging gedaan om te gaan slapen. De bedjes lagen best lekker maar ze waren wel een beetje vies en de koude zeelucht kwam af en toe langs waaien. 
Na 4 korte uurtjes te hebben geslapen kwamen we aan in Cagayan de oro (cdo) en namen een taxi naar ons hostel. 
Er waren wederom geen andere touristen en konden we gelukkig al om 7 uur s' ochtends inchecken.
Gesloopt van al het reizen besloten we vandaag een lui dagje te nemen in onze airco kamer met kabel tv.
De hele dag lekker geslapen, uitgerust en tv gekeken, we waren even helemaal klaar met de drukte, de hitte, en de mensen die je maar blijven aanstaren. 

S' avonds verlieten we onze comfortabele kamer om wat te gaan eten. We gingen op zoek naar een lokaal restaurant en kwamen terecht bij ron's chicken. Op de gok bestelden we wat want Engels spraken ze niet waarna een twee borden vol vlees kregen.
Het vlees was heerlijk maar m'n eetlust was verdwenen na het zien van alle straatkinderen en vooral door de zwerver die op de grond met alleen een heel dun muurtje er tussen naast ons zat en voortdurend probeerde een gesprekmet ons aan te knopen. Z'n ogen stonden niet helemaal recht en hij maakte grapjes waar hij zelf met z'n hyena lach heel hard om moest lachen. We gaven hem de rest ons ons vlees en gingen snel terug naar ons hotel.

Morgen zouden we weer wat gaan ondernemen.